กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 238 ลู่เสี่ยวชวน เจ้าบังอาจ โอหังนัก เจ้ากล้าหรือ?
ทันทีที่คำนี้หลุดออกมา ทั่วทั้งบริเวณก็เงียบสงัดราวกับป่าช้า
ทุกคนรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า ต่างเบิกตากว้างอ้าปากค้างมองลู่เสี่ยวชวนอย่างตะลึงงันจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ใบหน้าที่มืดมนดำคล้ำอยู่แล้วของทูตหมิงหานพลันดำเป็นตอตะโกไปเลย
นี่มันท้าทายศักดิ์ศรีการเป็นทูตของเขาชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง?
ในตอนที่ทูตหมิงหานกำลังจะบันดาลโทสะ ลู่เสี่ยวชวนก็พูดต่อ “ท่านทูตหมิงหาน ข้าอยากจะขอถามสักหน่อย ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหวงของพวกเรา ไม่อนุญาตให้ผู้สืบทอดศักดิ์สิทธิ์รุ่นนี้มีพลังแข็งแกร่ง และมีพรสวรรค์เก่งกาจสะท้านฟ้าหรือขอรับ?”
“ข้ามีความสามารถพอที่จะฆ่าสัตว์อสูรกับมารทมิฬได้ นี่นับว่าล่วงเกินเมืองศักดิ์สิทธิ์หรือไร? เป็นความผิดมหันต์บาปหนาหรือเปล่า?”