กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 118 ข้าก็อยากทำตัวเรียบง่ายนะ แต่ฝีมือมันไม่อนุญาต!
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตานับไม่ถ้วนที่มองมา ลู่เสี่ยวชวนก็เบะปาก อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจออกมา “เป็นคนนี่มันยากจริงๆ นะ โดยเฉพาะการเป็นคนเรียบง่ายแถมยังมีภูมิเนี่ย ยิ่งยากเข้าไปใหญ่”
“ดูท่ารอบนี้ถ้าอยากจะอยู่เงียบๆ คงจะยากเอาเรื่องแฮะ”
“ข้าเองก็อยากทำตัวเรียบง่ายอยู่หรอก แต่ฝีมือมันไม่อนุญาตนี่สิ!”
เซียนหญิงเสวียนจีเหลือบมองลู่เสี่ยวชวนแวบหนึ่งแล้วพูดว่า “พูดแบบนี้ แปลว่ารอบนี้เจ้าเตรียมจะแสดงฝีมือให้เฉิดฉายแล้วงั้นสิ?”
“ท่านอาจารย์ ท่านบังให้ข้าไหวไหมขอรับ” ลู่เสี่ยวชวนถามเซียนหญิงเสวียนจีด้วยสีหน้าจริงจัง
เซียนหญิงเสวียนจีขมวดคิ้วเรียวเล็กน้อย
ลู่เสี่ยวชวนฉีกยิ้มพลางพูดว่า “ถ้าท่านอาจารย์บังให้ไหวละก็ ข้าจะได้ทำให้คนทั่วทั้งแดนเป่ยหวงได้รู้ว่า อะไรคือความโอหัง อะไรคือการไม่เห็นใครในสายตา และอะไรที่เรียกว่าการอวดเบ่งของจริง”