กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 113 เอาถอนพิษออกมา แล้วข้าจะไม่เอาชีวิตเจ้า
พอกินอิ่มเหล้าหนำ นอนแผ่บนพื้นหญ้า มันช่างสบายอกสบายใจเหลือเกิน
ถ้ามีตักสาวงามให้หนุนนอนสักหน่อย ก็คงสมบูรณ์แบบกว่านี้
พุงของไป๋โต้วโต้วกลมดิกเป็นลูกบอลน้อยไปแล้ว ยามนี้นางกำลังส่งสายตาตัดพ้อมองลู่เสี่ยวชวน นางบอกชัดๆ ว่าจะไม่กิน แต่ผู้เป็นนายก็ยังบังคับให้นางกิน สุดท้ายก็กินเยอะเกินไปอีกจนได้...
นางเป็นถึงสัตว์เทพ จะกลายมาเป็นตัวตะกละตัวน้อยได้ยังไงกัน?
ต้องหักห้ามใจ ต้องหักห้ามใจให้ได้ คราวหน้าต่อให้ตายก็ไม่กินอีกแล้ว
ไป๋โต้วโต้วบ่นพึมพำในใจ ซึ่งนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นางคิดแบบนี้...
แต่เนื้อย่างของผู้เป็นนายมันอร่อยเหลือเกิน นางอดใจไม่ไหวจริงๆ
“โต้วโต้ว เจ้าอย่ามัวแต่นอนสิ ลุกขึ้นไปขยับแข้งขยับขาหน่อยจะได้ช่วยย่อย”