เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 109 ศิษย์พี่ใหญ่คนนี้ไม่เห็นผลประโยชน์ไม่ลงมือ กินอะไรก็ไม่ยอมกินลูกท้อ
“ทุกท่านยกย่องเกินไปแล้ว ข้ามันก็แค่ไอ้ไก่อ่อนที่มีพลังรบกระจอกงอกง่อยเท่านั้นเอง”
“เรื่องแกล้งทำตัวเป็นหมูกินเสือแบบนั้น หมายังไม่ทำกันเลย”
“ใครบ้างล่ะจะไม่อยากเก่งกาจเทียมฟ้า ครองใต้หล้า หล่อเท่จนสาวหลงจนสะท้านสะเทือนน่ะ?”
ลู่เสี่ยวชวนเอ่ยปากด้วยท่าทีสงบนิ่ง พลางมองกลุ่มชายที่กำลังส่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ยหยันตรงหน้า
ทว่าในใจกลับหัวเราะเยาะไม่หยุด ตอนนี้พวกเจ้าเยาะเย้ยข้าหนักแค่ไหน เดี๋ยวเตรียมร้องไห้หนักกว่านั้นได้เลย
ตอนแรกกะว่าจะแค่ต้มตุ๋นเอาเงินพวกมันสักหน่อย ตอนนี้เห็นทีคงจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ ไม่ได้แล้ว
พวกเจ้ารนหาที่กันเองนะ
เมื่อเห็นว่าลู่เสี่ยวชวนเอาแต่ ‘ยอมจำนน’ ไม่ยอมรับคำท้าทาย ชิ่งเซวียนกับพวกก็เริ่มรู้สึกหมดสนุก
ข่าวลือมีมาตั้งนานแล้ว คิดดูแล้วก็คงไม่ใช่เรื่องโกหก