กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 101 คนหน้าตาแย่ต้องยิ่งอ่านหนังสือให้มาก
ดึกสงัด ไร้สรรพเสียง
บนหลังคาเรือนของเซียนหญิงเสวียนจี
เซียนหญิงเสวียนจีกับลู่เสี่ยวชวนนั่งอยู่ตรงนั้น กำลังจิบสุราเบาๆ ชมจันทร์พูดคุยกัน
สุราผ่านไปสามรอบ ทั้งสองคนก็เริ่มกรึ่มๆ
ใบหน้าขาวผ่องราวหิมะของเซียนหญิงเสวียนจีขึ้นสีระเรื่อชวนลุ่มหลง ชวนให้ดูมีเสน่ห์เย้ายวนขึ้นมาทันตา
โดยเฉพาะมองจากด้านข้าง ยิ่งงดงามไร้ผู้ต้าน
“พันปีไร้หญิงงามเทียบ ทรวดทรงเฉียบสะกดสายตา ล่มเมืองเลื่องลือชา ผู้คนทั่วหล้าพากันตะลึง!”
ลู่เสี่ยวชวนอดไม่ได้ที่จะร่ายบทกวีออกมาบทหนึ่ง
พอได้ยินบทกวีอันยอดเยี่ยมนี้ เซียนหญิงเสวียนจีก็หันหน้ามายิ้มหวานหยดย้อยทันที