กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 51 เจ้าสัตว์หน้าขน ปล่อยศิษย์น้องคนนั้นแล้วให้ข้าจัดการเอง!
พอลองขายสำเร็จไปรอบหนึ่ง ลู่เสี่ยวชวนก็มองเห็นลู่ทางหาเงินเข้ากระเป๋า
ไม่มี ธุรกิจ ไหนจะน่าทำไปกว่าการจับเสือมือเปล่าไร้ต้นทุนอีกแล้ว
เขาจึงทำแบบเดิมซ้ำๆ หลอกฟันเงินคนไปได้อีกตั้งหลายระลอก
แน่นอนว่าลู่เสี่ยวชวนเลือกขายพยัคฆ์เพลิงชาดสองหัวให้เฉพาะคนที่ฝีมือไม่ได้เก่งกาจอะไรมาก
ขืนเจอคนเก่งเกินไป คงได้เสียเสือตัวนี้ไปจริงๆ แน่
เรื่องขาดทุนแบบนั้น ลู่เสี่ยวชวนไม่มีทางยอมทำเด็ดขาด
เขารู้ดีว่าพยัคฆ์เพลิงชาดสองหัวมีค่าแค่ไหน ถ้าจะขายขาดจริงๆ ก็ต้องได้ราคางดงามกว่านี้สิ...
ลู่เสี่ยวชวนยังคงสวมรอยใช้ชื่อหลี่เจี้ยนซินออกไปทำมาหากินต่อ
เงินทองตัวเขาเป็นคนรับ ส่วนความซวยให้หลี่เจี้ยนซินแบกไป ช่างเป็นมิตรภาพอันลึกซึ้งไม่เหมือนใครจริงๆ ว่าไหม?