ตอนที่ 38 เรื่องฆ่าเหลยเหรินเจี๋ยปิดไม่มิดแล้วงั้นรึ?

ตอนที่ 38 เรื่องฆ่าเหลยเหรินเจี๋ยปิดไม่มิดแล้วงั้นรึ?

“แพ้แล้วพาลรึไง?”

ลู่เสี่ยวชวนเหลือบมองหลี่เจี้ยนซิน

ปราดเดียวก็รู้ว่าไอ้หมอนี่ชักสีหน้าไม่หวังดี ชัดเจนเลยว่าอยากจะหาเรื่อง

มุมปากของหลี่เจี้ยนซินยกขึ้นเล็กน้อย เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามลู่เสี่ยวชวน

ก่อนหน้านี้เขาดันโดนลู่เสี่ยวชวนข่มขวัญเข้าให้ ถึงขั้นไม่กล้ารับคำท้าประลองเป็นตาย

พอนึกย้อนไปตอนนี้ หลี่เจี้ยนซินก็รู้สึกว่ามันคือความอัปยศอดสูอย่างยิ่ง

ถ้าคราวก่อนเขารับคำท้า ป่านนี้ลู่เสี่ยวชวนก็คงตายอยู่ใต้คมกระบี่ของเขาไปแล้ว

ได้ลงมือฟันศิษย์เอกของสำนักไท่ซวี ผู้ครอบครองกายศักดิ์สิทธิ์มหามรรคาโกลาหลคนแรกในประวัติศาสตร์ของแดนเป่ยหวงจนตาย มันจะเป็นความรู้สึกแบบไหนกันนะ?

นั่นมันเกียรติยศอันสูงสุดเชียวนะ