เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 24 พูดเรื่องน้ำใจแล้วเสียเงิน ข้าสนิทกับเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่?
หินวิญญาณสองแสนก้อน สำหรับใครก็ตามย่อมไม่ใช่เงินน้อยๆ แน่นอน
เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะอายุน้อยแล้วรวยล้นฟ้า พกเงินล้านติดตัวไปไหนมาไหนได้สบายๆ เหมือนเฉียนตัวตัว
พอได้ยินยอดชดเชยหินวิญญาณสองแสนก้อนที่ลู่เสี่ยวชวนเรียกไป สวีหัวเฟยกับพวกศิษย์สำนักหลิงเจี้ยนต่างพากันยืนเหวอไปตามๆ กัน นึกว่าตัวเองหูฝาดไปเสียอีก
ต่อให้เป็นพ่อค้าหน้าเลือดก็ยังไม่กล้าขูดรีดขนาดนี้เลยมั้ง?
เฉียนตัวตัวผมไม่ร่วงสักเส้น พวกศิษย์สำนักหลิงเจี้ยนก็แค่ ‘เชิญ’ เขาไปนั่งเล่นในเหลาสุราครู่หนึ่งเท่านั้น นี่ถึงกับต้องจ่ายตั้งสองแสนเลยหรือ?
ไปปล้นเอาเลยไม่ดีกว่าหรือไง
ไม่สิ ต่อให้ไปปล้นยังไม่ได้เยอะขนาดนี้เลย
คนที่ยืนมุงดูอยู่รอบๆ ต่างก็อ้าปากค้าง นี่แหละสมเป็นลู่เสี่ยวชวนจริงๆ