กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 16 ข้าอยู่ขั้นหลอมลมปราณจริง ๆ ข้ายอมรับแล้วเนี่ย!
โบราณว่าไว้ เดินตัดหน้าทางคนอื่น ถึงจะทำให้คนอื่นไม่มีทางให้เดิน
ความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของหลี่เจี้ยนซิน มีหรือที่ลู่เสี่ยวชวนจะไม่รู้
บางทีการทำตัวเรียบง่ายไม่โอ้อวดก็เป็นการเก๊กแบบหนึ่ง ไม่เพียงแสร้งทำเป็นถ่อมตัวได้ แถมยังทำให้คู่ต่อสู้ไม่มีช่องให้เก๊กใส่ด้วย
นี่ถือเป็นขอบเขตที่สูงส่งมากทีเดียว
การที่ลู่เสี่ยวชวนเล่นนอกตำราแบบนี้ เห็นชัดว่าทำให้จังหวะของหลี่เจี้ยนซินรวนไปหมด ทำเอาหลี่เจี้ยนซินหน้ามุ่ยอึดอัดใจ
“เจ้าอยู่ขั้นหลอมลมปราณจริงหรือ”
“มันก็เห็นกันจะจะอยู่แล้วนี่ ของแท้แน่นอนไม่มีย้อมแมว”