ตอนที่ 6 ถ้าไม่มีมโนธรรมก็ยิ่งรวยเละ

ตอนที่ 6 ถ้าไม่มีมโนธรรมก็ยิ่งรวยเละ

สายตาที่ชังหลิงเอ๋อร์มองเฉียนตัวตัวนั้น ประหลาดพิลึกจนไม่รู้จะบรรยายยังไงดี

เอาเถอะ นางคิดผิดเอง สมองของเฉียนตัวตัวสู้พ่อไม่ได้เลยจริงๆ ห่างชั้นกันยิ่งกว่าแสนแปดพันลี้เสียอีก

ส่วนสายตาที่ลู่เสี่ยวชวนมองเฉียนตัวตัวนั้น ชื่นชมเอ็นดูเป็นที่สุด

แม่เจ้า นี่มันยอดคนชัดๆ!

เข้าสำนักไท่ซวีมาสิบปี ในที่สุดเขาก็ได้เจอแบบนี้สักคน

สวรรค์เปิดตา หรือว่าเทพแห่งโชคลาภนึกเมตตาขึ้นมากันแน่?

เฉียนตัวตัวมองลู่เสี่ยวชวนด้วยสีหน้าเปี่ยมความหวังแล้วพูดว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ ราคาเดิมปีละห้าหมื่น ตอนนี้คงขึ้นไปเยอะแล้วใช่ไหมขอรับ ตอนนี้คิดเท่าไรหรือ?”

“...”

ชังหลิงเอ๋อร์หมดคำจะพูดอีกรอบ อดไม่ได้จนต้องเอ่ยเตือนไปประโยคหนึ่ง “เฉียนตัวตัว เมื่อกี้ศิษย์พี่ใหญ่บอกว่าราคาป้าย ราคาป้ายน่ะ—”