กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 4 ข้าเลี้ยงเจ้าจ่าย สมเหตุสมผลดีออก
“ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่ใหญ่เจ้าคะ—”
ชังหลิงเอ๋อร์ไปดูที่หอคัมภีร์ แล้วก็แวะไปที่พักของลู่เสี่ยวชวน แต่กลับไม่เห็นแม้แต่เงาคน
ส่วนจอมโจรเที่ยงคืนที่แบกสมุนไพรวิญญาณกระสอบใหญ่หลายใบเมื่อครู่ ก็หายลับไปอย่างไร้ร่องรอยแล้วเช่นกัน
พอตามหาลู่เสี่ยวชวนไม่เจอ ชังหลิงเอ๋อร์ก็ขมวดคิ้วมุ่น สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยข้องใจ
เมื่อกี้ยังเห็นอยู่ตำตาแท้ๆ ว่าจอมโจรเที่ยงคืนนั่นวิ่งหนีมุ่งหน้าไปทางยอดเขาหลิงซวี แล้วทำไมจู่ๆ ถึงหายตัวไปได้ล่ะ
ดึกป่านนี้แล้ว ศิษย์พี่ใหญ่หายไปไหนกันแน่นะ
“อ้อ จริงสิ—”
ชังหลิงเอ๋อร์พลันตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่ ‘ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท ศิษย์พี่ใหญ่ไม่ได้อยู่กับสองศิษย์พี่หญิงหรอกหรือ—’
พอคิดถึงตรงนี้ ชังหลิงเอ๋อร์ก็รีบส่ายหัวรัวๆ ไม่กล้าคิดฟุ้งซ่านต่อ