กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 347 เจียงหนานมาแบบไม่ได้บอกกล่าว หลิวหรันถึงกับลนลาน! [ขอบคุณพี่ใหญ่ 21141 สำหรับของขวัญโปรยดอกไม้เร่งตอน]
"เมื่อกี้เพิ่งคุยกับแม่ไปครู่หนึ่ง แม่บอกว่าเรื่องแบบนี้มันก็เป็นเรื่องปกตินั่นแหละ ยังไงก็ต้องคอยดูแลเอาใจใส่พวกพี่ใหญ่สายเปย์ที่ยอมเปย์เงินให้ตัวเองบ้าง"
ซุนเวยเวยหันไปมองเจียงหนานพลางถอนหายใจเบาๆ แล้วกระซิบเสียงค่อย "แต่ฉันก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี ถึงอย่างนั้นเรื่องแบบนี้ก็ไม่ควรไปพูดกับเธอมากไปกว่านี้ ถึงเธอจะพ้นวัยต่อต้านมาแล้ว แต่ใครจะไปรู้ว่าเธอจะเกิดมีอารมณ์ต่อต้านขึ้นมาอีกหรือเปล่า"
"ถ้าอย่างนั้นก็ทำเป็นไม่รู้อะไรเลยไปเถอะ"