กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 192 เจียงหนาน: อะไรจะบังเอิญขนาดนี้!
พอคิดถึงตรงนี้ เจียงหนานก็พลิกมือเบาๆ สัญญาพร้อมซองเอกสารในมือก็พลันอันตรธานหายไปจากฝ่ามือของเขาทันที
ตึก ตึก ตึก!
จังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังแว่วมาจากด้านหลัง
“คืนนี้ฉันนอนที่ไหนเหรอ?”
ซุนเวยเวยเดินเข้ามาพลางเอ่ยเสียงเบา “ฉันต้องอาบน้ำเตรียมตัวนอนแล้วล่ะ”
“ชั้นสองครับ”
เจียงหนานลุกขึ้นจากโซฟา แม้ที่นี่จะไม่ใช่บ้านของเขาแต่ก็พอรู้ทิศทางอยู่บ้าง หลังส่งสายตาให้ซุนเวยเวยแล้ว เขาก็พาเธอเดินขึ้นไปชั้นสอง
[แย่แล้วสิ เดี๋ยวต้องเปลี่ยนกางเกงในด้วยนี่นา! ให้ตายสิ จะอ้าปากขอยังไงกับอีตานี่ดีล่ะเนี่ย!]
ตอนนั้นเอง เสียงในใจของซุนเวยเวยก็ดังเข้ามา เจียงหนานพลันฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า ต่อให้ผู้หญิงคนนี้จะเช็ดทำความสะอาดไปบ้างแล้ว แต่ก็ไม่มีทางสะอาดหมดจดแน่นอน มันย่อมต้องมีอะไรหลงเหลืออยู่บ้างเป็นธรรมดา