บทที่ 125 คนที่รู้ใจฉัน ก็คือดาร์ลิงนี่แหละ~

บทที่ 125 คนที่รู้ใจฉัน ก็คือดาร์ลิงนี่แหละ~

"คนที่รู้ใจฉัน ก็คือดาร์ลิงนี่แหละ~"

เมิ่งชิงชิวในหน้าจอยิ้มออกมาอย่างมีความสุข "เอาล่ะ! ฉันไม่ลีลาแล้วก็ได้ ฉันเอาเงินเก็บส่วนตัวไปซื้อห้องชุดไว้ห้องหนึ่งที่โหมวตู แล้วที่บ้านก็ยอมให้ฉันย้ายออกมาอยู่ข้างนอกได้แล้วด้วย!"

"นี่เป็นข่าวดีจริงๆ ครับ อีกสักพักตอนที่ผมไปโหมวตู ที่นั่นก็กลายเป็นรังรักหวานชื่นของเราสองคนแล้วสิ"

เจียงหนานเข้าใจดีว่าห้องชุดนี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร สิ่งสำคัญที่สุดคือการที่เมิ่งชิงชิวได้รับอนุญาตจากทางบ้าน ต่อให้ไม่ใช่ช่วงเวลาเรียน เธอก็ไม่จำเป็นต้องกลับบ้านแล้ว!

"แล้วอีกข่าวหนึ่งล่ะครับ"

เจียงหนานเอ่ยถาม

"ก็คือ... แค่กๆๆ"