บทที่ 101 ไม่มีอะไรที่ผมทำไม่เป็น ไม่มีอะไรที่ผมทำไม่ได้!

บทที่ 101 ไม่มีอะไรที่ผมทำไม่เป็น ไม่มีอะไรที่ผมทำไม่ได้!

“ตัวคุณเองเหรอ?”

เจียงหนาน หลีจิ้ง และหนิงหรูซวงต่างหันขวับไปมองเลิ่งปิงเยว่พร้อมกัน ใบหน้าฉายแววตกตะลึงออกมา

นี่ต้องโดดเดี่ยวขนาดไหน ถึงได้ไม่มีเพื่อนคนอื่นเลยเนี่ย!

“เธอ...ไม่มีเพื่อนเลยเหรอ?”

หนิงหรูซวงมองเลิ่งปิงเยว่ด้วยความสงสารจับใจ

“มีสิคะ!”

เลิ่งปิงเยว่พยักหน้า มองหนิงหรูซวงกับหลีจิ้ง และสุดท้ายก็มองเจียงหนานพลางยิ้มออกมา “พวกคุณก็คือเพื่อนของฉันไงคะ”

เจียงหนานมองสาวน้อยผู้ไร้เดียงสาคนนี้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ

ส่วนหนิงหรูซวงกับหลีจิ้งนั้นซึ้งใจจนบรรยายไม่ถูก รีบโผเข้าไปกอดเลิ่งปิงเยว่ทันที