บทที่ 77 หนิงหรูซวง ช่างบังเอิญจริงเชียว!

บทที่ 77 หนิงหรูซวง ช่างบังเอิญจริงเชียว!

รถยังคงแล่นต่อไปข้างหน้า

ใบหน้าสะสวยของหนิงหรูซวงที่นั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับเริ่มซีดเผือดลงเรื่อย ๆ

"ทำไมหน้าคุณดูไม่ค่อยดีเลยล่ะ?"

ในตอนนั้นเอง

เจียงหนานก็สังเกตเห็นสีหน้าผิดปกติของหนิงหรูซวง จึงเอ่ยถามด้วยความห่วงใยทันที

"มะ...ไม่มีอะไรค่ะ"

เมื่อหนิงหรูซวงเห็นเจียงหนานเป็นห่วงเป็นใยขนาดนี้ เธอจึงสูดหายใจเข้าลึก ตบแก้มน้อย ๆ ของตัวเองเบา ๆ พลางอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ส่ายหัวแล้วเอ่ยเสียงเบา "รอให้หมดสัญญาเช่าห้องเดือนนี้ของฉันก่อนค่อยว่ากันเถอะค่ะ"

เธอพยายามบังคับตัวเองไม่ให้คิดฟุ้งซ่านเรื่องไร้สาระพวกนี้ เพราะมันบั่นทอนจิตใจตัวเองเปล่า ๆ

ในเมื่อทุกอย่างมันเกิดขึ้นไปแล้ว เธอก็จะแสร้งทำเป็นไม่รู้อะไรเลยก็แล้วกัน