เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 216: ไม่มีใครไม่นึกอิจฉา
หยางหยุนจิ่งลูบศีรษะของพวกเธอแล้วพูดกับเด็กทั้งสอง
“ไม่ต้องเกรงใจหรอก แม่ซื้อให้ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้พวกเจ้าทั้งสองยังเล็กอยู่ รอจนเติบโตขึ้นไป พวกเจ้าจะซื้อเสื้อผ้ากับรองเท้าให้แม่บ้างหรือไม่?”
สวีจือหยางและสวีโม่หยางพยักหน้ามอง “แน่นอนสิเจ้าคะท่านแม่ รอพวกเราโตขึ้น พวกเราจะต้องซื้อเสื้อผ้าและรองเท้าสวย ๆ ให้ท่านแม่มากมายเลย”
“อืม ๆ แม่เชื่อพวกเจ้า รีบไปล้างมือแล้วมากินข้าวเถอะ”
วันนี้หยางหยุนจิ่งทำขนมแป้งเหนียวงา กลิ่นหอมของงาเข้ากันได้ดีกับความหวานของแป้งเหนียว เด็กทั้งสองชอบกินเป็นพิเศษ
เมื่อเห็นว่าพวกเธอชอบกินมาก หยางหยุนจิ่งจึงคีบขนมใส่ชามให้พวกเธอหลายชิ้นแล้วบอกพวกเธอว่า
“กินเยอะ ๆ นะ แบบนี้ถึงจะสูงไว ๆ”
“เจ้าค่ะ พวกเราสูงขึ้นแล้วจะได้ปกป้องท่านแม่ได้”