เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 202: ยังคงเป็นนางที่สวยที่สุด
“จ้ะ หยุนจิ่ง ย่ารู้แล้ว”
หญิงชราในใจรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างมาก นางไม่รู้ว่าตนมีบุญวาสนาอันใดถึงได้มีหลานสะใภ้ที่ดีอย่างหยางหยุนจิ่ง ทว่าในเมื่อชีวิตตอนนี้ดีขึ้นเช่นนี้แล้ว นางก็รู้สึกพอใจจากก้นบึ้งของหัวใจเช่นกัน
“อื้อ อื้อ ท่านย่าระหว่างทางระวังด้วยนะเจ้าคะ”
“ได้”
หลังจากส่งหญิงชรากลับไปแล้ว หยางหยุนจิ่งก็หันร่างกลับเข้าบ้านไปดื่มน้ำเล็กน้อย เมื่อครู่นี้วิ่งไปนานขนาดนั้น นางจึงรู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง
ดื่มน้ำเสร็จ หยางหยุนจิ่งท้องเริ่มหิว สวีซานหมิงเก็บอาหารเช้าไว้ให้นาง เป็นแกงจืดไข่น้ำกับขนมเปี๊ยะต้นหอม หยางหยุนจิ่งมองดูของเหล่านั้นแล้วจู่ ๆ ก็พลันนึกขึ้นได้ว่า นางไม่ได้กินขาหมูมาหลายวันแล้ว ทำให้รู้สึกอยากกินขึ้นมาเล็กน้อย
กินอาหารเช้าเสร็จ ตั้งใจว่าจะออกไปหาขาหมูสองขาที่ร้านอาหารกลับมากิน แต่พอเดินออกจากประตูมาก็เห็นพี่เจวียนฮวาหิ้วหัวไชเท้ามาสองถุง
หยางหยุนจิ่งรีบให้พี่เจวียนฮวาวางหัวไชเท้าลงบนพื้นแล้วกล่าวกับนางว่า