เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 186 : ต้องการซื้อโรงงานเต้าหู้ของพี่
ผ้าม่านชุดใหม่มาถึงแล้ว หยางหยุนจิ่งกับเจวียนฮวาช่วยกันแขวนผ้าม่านเหล่านั้นจนเรียบร้อย
หลังจากนั้นก็รอให้ลูกค้ามา ช่วงบ่ายลูกค้าเริ่มทยอยกันมามากขึ้น ความเร็วในการขายผ้าม่านเร็วกว่าที่หยางหยุนจิ่งคาดการณ์ไว้เสียอีก
หยางหยุนจิ่งคิดไว้แบบนี้ ช่วงสามวันแรกเธอตั้งใจจะใช้คูปองฟรีจากร้านอาหาร พอผ่านสามวันไปแล้ว เธอก็ไม่คิดจะใช้คูปองจากร้านอาหารอีก แต่จะใช้คุณภาพที่ดีของผ้าม่านเป็นเครื่องพิสูจน์ให้ทุกคนเห็น
ซื้อผ้าม่านไปนั้นไม่ขาดทุนแน่นอน สำหรับครอบครัวทั่วไป การจ่ายเงินซื้อผ้าม่านสักผืนในตอนนี้สามารถใช้งานได้นานถึงสามถึงห้าปี
ฝั่งหยางหยุนจิ่งพอขายผ้าม่านเสร็จ พี่เจวียนฮวาก็จะต้องไปที่ฟาร์มปศุสัตว์ทุกบ่ายหลังจากร้านผ้าม่านปิด
เพื่อความสะดวกสำหรับเธอและเสี่ยวเจี้ยน เสี่ยวเจี้ยนได้สร้างที่พักแบบง่าย ๆ ขึ้นในฟาร์มปศุสัตว์ ทั้งสองคนจึงย้ายไปอาศัยอยู่ที่นั่น
หยางหยุนจิ่งกลับถึงบ้าน เห็นสวีซานหมิงและลูก ๆ กลับมาเร็วกว่าปกติมาก เธอจึงเอ่ยถามพวกเขา
“ทำไมพวกคุณถึงกลับมาเร็วขนาดนี้ล่ะ? วันนี้เลิกเรียนเร็วหรือเปล่า?”