เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 179 ฉันอยากเก็บไว้ให้ลูก ๆ ใช้
เมื่อเผชิญกับการซักถามของหยางหยุนจิ่ง เกาหงรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดเลย จึงพูดกับเธออย่างมั่นใจ
“ตอนนั้นเป็นเวลาเรียน ฉันกำลังสอนอยู่ดี ๆ เธอก็ปวดจะเข้าห้องน้ำกะทันหัน ไม่เพียงขัดจังหวะการสอนของฉัน แต่ยังรบกวนนักเรียนคนอื่นที่กำลังฟังอยู่ในห้องด้วย”
หยางหยุนจิ่งไม่เห็นด้วยกับวิธีทำของเธอเป็นอย่างมาก จึงพูดกับเธอว่า
“เวลาเรียนมีนักเรียนไปห้องน้ำเป็นเรื่องปกติมาก เธอไม่ยอมให้ไปห้องน้ำ จึงทำให้เด็กทั้งห้องพากันหัวเราะเยาะเธอ ในฐานะครู เธอไม่ปลอบใจเธอแถมยังหัวเราะเยาะเธอพร้อมกับนักเรียนคนอื่น เธอคิดว่าการกระทำแบบนี้ของคนเป็นครูสมเหตุสมผลหรือ”
“ฉันไม่สมเหตุสมผลตรงไหน ฉันบอกแล้วไงว่าเวลาเรียนห้ามไปห้องน้ำ เป็นเด็กที่บ้านเธอเองที่ไม่ฟัง”
หยางหยุนจิ่งกับเกาหงต่างก็คิดว่าตัวเองไม่ผิด เห็นว่าทั้งสองคนกำลังจะทะเลาะกันแล้ว จึงมีคนในห้องพักครูเดียวกันไปตามผู้อำนวยการ ไม่นานนัก
ผู้อำนวยการมาก็เห็นหยางหยุนจิ่งมา จึงยิ้มแล้วเดินเข้าไปหา
“คุณผู้ปกครอง มีเรื่องอะไรค่อย ๆ พูดก็ได้ ผมจะอธิบายให้คุณฟัง”