เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 ลูกสะใภ้ที่ถูกแม่สามีรังแก
เมื่อเห็นหญิงชราร้องไห้อย่างเศร้าโศก ป้าซุนที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ ก็ทนไม่ไหว ตะโกนขึ้นมาประโยคหนึ่ง
“ทำไมถึงหลอกกันได้ขนาดนี้ล่ะ คุณป้าสวี อย่าเสียใจไปเลย ฉันจะไปถามแม่ของหลิวลิ่วฮวาให้รู้เรื่อง ในฐานะที่เป็นแม่ เลี้ยงลูกสาวออกมาได้แบบนี้ เธอไม่มีความรับผิดชอบสักนิดเลยหรือไง?”
หยางหยุนจิ่งดึงป้าซุนไว้ บอกให้ใจเย็น ๆ “ป้าซุน ต่อให้ป้าไปถาม หล่อนก็ไม่ยอมรับอยู่ดี เรื่องนี้เรารู้ไว้ก็พอแล้ว อย่าไปอาละวาดเลย ไปวุ่นวายก็ไม่เกิดประโยชน์ ต่อไปก็อย่าถือว่าสวีเจียเหมยเป็นคนในบ้านเราแล้วก็พอ”
หลังเศร้าใจแล้ว หญิงชราก็คิดว่าหยางหยุนจิ่งพูดถูก เช็ดน้ำตาออก แล้วมองพวกเธอพูดว่า
“ฉันไม่เป็นไร แค่โกรธขึ้นมาชั่วขณะ อย่าไปตามหาคนบ้านนั้นเลย ต่อไปนี้สวีเจียเหมยไม่ใช่คนในบ้านฉันแล้ว แบบนี้ก็ดี ฉันไม่ติดค้างอะไรกับหล่อนอีก”
ในใจหญิงชรารู้สึกเบาลงแล้ว แต่ก็ยังโทษหลิวลิ่วฮวาที่หลอกเธอ เมื่อเห็นหญิงชราไม่เป็นอะไรแล้ว และมีคุณตาคอยอยู่เป็นเพื่อน หยางหยุนจิ่งจึงออกมากับป้าซุน
ทั้งสองออกไปย่างปลากันต่อ พอย่างปลาเสร็จก็เรียกหญิงชรากับคุณตาออกมากินด้วยกัน หญิงชราดีขึ้นมากแล้ว ทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงกินปลาอยู่ในลานบ้าน
ระหว่างกินปลา ป้าซุนพูดกับหยางหยุนจิ่งว่า