กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 149
วันนี้สวีจือหยางและสวีโม่หยางทำตัวว่านอนสอนง่ายกันทั้งวัน ทั้งสองเพียงแค่นั่งอ่านหนังสือเงียบๆ กระทั่งเจ้าหน้าที่ห้องสมุดยังอดไม่ได้ที่จะกล่าวชม
“เด็กสองคนนี้รักการเรียนเหลือเกิน โตขึ้นไปต้องได้ดีแน่ๆ”
“ใช่จ้ะ เด็กสมัยนี้มีคนไหนบ้างที่ไม่รักสนุก เด็กที่รักการเรียนเหมือนพวกเขาแบบนี้หาได้ยากแล้วนะ”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ในฐานะผู้ปกครอง หยางหยุนจิ่งรู้สึกอุ่นใจเป็นอย่างมาก เธอเพียงหวังให้เด็กๆ สามารถใช้ชีวิตในแบบที่งดงามของตนเองได้ก็พอแล้ว
หลังจากพาลูกทั้งสองกลับถึงบ้าน เห็นคุณย่านั่งอยู่ในห้องด้วยท่าทีดูไม่ค่อยมีความสุขนัก หยางหยุนจิ่งจึงเดินเข้าไปจับมือท่านแล้วเอ่ยถาม
“คุณย่าคะ เป็นอะไรไปหรือเปล่าคะ?”