เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 158 โจทย์ยาก (3)
"เอ่อ ใต้เท้าเซียนจุน มีปัญหาอะไรหรือเจ้าคะ?" เสิ่นชิงเชี่ยนเอ่ยถามด้วยความกังวล
ขณะนี้เป็นเวลาครึ่งเดือนหลังจากที่โจวฮุ่ยเดินทางมาถึงตำหนักโลหิตมาร เขายังไม่ได้เริ่มเคลื่อนย้ายภูเขา แต่กลับให้บรรดาศิษย์กางค่ายกลห่อหุ้มภูเขาลูกนั้นเอาไว้ชั้นแล้วชั้นเล่า ทำเอาภูเขาลูกนั้นดูเหมือนกล่องของขวัญชิ้นใหญ่
เมื่อเห็นภาพนี้ ต่อให้เป็นเสิ่นชิงเชี่ยนที่มีเส้นประสาทหนาเตอะ ก็ยังรู้สึกกังวลขึ้นมา ภูเขาลูกนั้นมีปัญหาอะไรกันแน่ ถึงได้คุ้มค่าให้เซียนจุนปู๋เจวี้ยนจัดการอย่างจริงจังถึงเพียงนี้?
"ไม่มีอะไรหรอก..." ทว่าโจวฮุ่ยกลับวางรายงานลง เขาปรายตามองสีหน้าวิตกกังวลของเสิ่นชิงเชี่ยนแวบหนึ่ง ก่อนจะอธิบายเพิ่มเติมว่า "สิ่งที่ข้าดูไม่ใช่ค่ายกลของภูเขาลูกนั้นหรอก แต่เป็นรายงานรวบรวมข้อมูลของก้นทะเลเมื่อคราวก่อนน่ะ"
การบ้านชิ้นนั้นอุตส่าห์ทำมาจริงๆ ด้วย!
"แล้วก้นทะเลนั่นมีปัญหาอะไรหรือเจ้าคะ?" เสิ่นชิงเชี่ยนเอ่ยถาม