บทที่ 136 เดินเล่นซื้อของ (2)

บทที่ 136 เดินเล่นซื้อของ (2)

เนื่องจากมีสัตว์อสูร สัตว์มาร และภัยธรรมชาติต่างๆ ดำรงอยู่ ประชากรในแดนบำเพ็ญเพียรจึงมีไม่มากนัก แม้แต่อาณาจักรของคนธรรมดาที่เป็นปึกแผ่นในแดนเหนือก็ยังมีประชากรเพียงสี่ร้อยล้านคนเท่านั้น และเมื่อคิดจากอัตราส่วนหนึ่งร้อยคนจะมีผู้บำเพ็ญเพียรเพียงหนึ่งคน ผู้บำเพ็ญเพียรสี่ล้านคนจึงเป็นตัวเลขในอุดมคติ——ด้วยเหตุนี้ แดนเหนือจึงเป็นพื้นที่ที่มีผู้บำเพ็ญเพียรมากที่สุด สถานที่อื่นๆ ไม่มีฐานประชากรมหาศาลรองรับ จึงไม่มีทางมีผู้บำเพ็ญเพียรได้มากขนาดนั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว เมื่อหักลบพวกที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางผู้คนโดยไม่ถูกค้นพบ พวกที่รากวิญญาณสับสนปนเปเกินไปจนไม่สามารถบำเพ็ญเพียรได้ และพวกที่ตกตายไประหว่างการทดสอบต่างๆ ท้ายที่สุดแล้วคนที่สามารถบรรลุขั้นจู้จีก้าวเข้าสู่วิถีเซียนได้ หากมีถึงหนึ่งล้านคนก็นับว่าหรูแล้ว ผู้บำเพ็ญเพียรเหล่านี้เมื่อถูกแบ่งกระจายไปยังสำนักต่างๆ หลายพันแห่ง แม้แต่เมืองเซียนที่ใหญ่ที่สุดอย่างไป๋อวี้จิง ก็ยังมีประชากรผู้อยู่อาศัยประจำเพียงเจ็ดหมื่นคนเท่านั้น