บทที่ 130 อย่าลืมเรื่องสำคัญ (2)

บทที่ 130 อย่าลืมเรื่องสำคัญ (2)

——เขารู้สึกว่าคนพวกนั้นคงไม่ถึงขั้นจัดฉากแบบนี้ขึ้นมาเพียงเพื่อหลอกตัวเองหรอกกระมัง "สิ่งที่เรียกว่าคุนเผิง ก็คือสัตว์เทพขนาดมหึมาที่เป็นทั้งปลาและนกในตัวเดียวกัน!" เฉียวหลิงเกินอธิบาย เขาเองก็เพิ่งได้ยินมาจากสมาคมผู้บำเพ็ญเพียรอิสระเมื่อไม่นานมานี้ จึงนำความรู้ที่เพิ่งเรียนมาสดๆ ร้อนๆ มาใช้ทันที "ได้ยินมาว่าตลาดเซียนใช้มันไว้บรรทุกผู้โดยสารโดยเฉพาะ ตอนนี้พวกเราก็อยู่บนหลังของปลาผสมนกตัวนี้นี่แหละ" "ว้าว! ถ้างั้นปลาผสมนกตัวนี้ต้องตัวใหญ่มากแน่ๆ เลย!" อีกฝ่ายกล่าว

"ได้ยินมาว่าจนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครสามารถวัดขนาดของคุนเผิงได้เลย" เฉียวหลิงเกินกล่าว เดิมทีเขาตั้งใจจะคุยโวโอ้อวดกับคนกลุ่มนี้อีกสักสองสามประโยค แต่กลับสังเกตเห็นว่ารอบนอกมีฝูงปลาแหวกว่ายผ่านไป จึงนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือในทะเล ถึงแม้จะรู้ว่ามีวิชาเซียนคอยปกป้องพวกเขาอยู่ ทำให้ไม่เปียกน้ำ แต่เฉียวหลิงเกินก็ยังอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองสินค้าของตัวเองแวบหนึ่งอย่างกังวลใจตามสัญชาตญาณ