บทที่ 115 เป็นไปตามแผน (1)

บทที่ 115 เป็นไปตามแผน (1)

"ตำหนักหมื่นอสูรไปทำบ้าอะไรมาเนี่ย..."

จางหงจิ่งเผชิญหน้ากับนกกระเรียนกระดาษและยันต์กระดาษเต็มห้องที่ส่งเสียงโวยวายไม่หยุดหย่อน เขาฟุบหน้าลงบนโต๊ะเตี้ย ส่งเสียงครางฮือๆ ออกมา

เขาช่างกลัดกลุ้มเสียเหลือเกิน กลัดกลุ้มจนแทบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่แล้ว

ใช่แล้ว ยิ้ม

ถึงแม้ทุกคนจะคิดว่าเขาที่เป็นประมุขพรรคว่านเหอ คงจะรู้สึกอึดอัดใจมากที่ต้องมาถูกหนีบอยู่ตรงกลาง แต่ในความเป็นจริงแล้ว จางหงจิ่งกลับรู้สึกว่าตำหนักหมื่นอสูรได้ทำเรื่องดีงามครั้งใหญ่ให้เขา:

ในที่สุดเขาก็หาเหตุผลที่จะไม่เลือกข้างวังเซียวเหยาได้แล้ว ฮ่าๆ!

ต้องรู้ไว้นะว่า ก่อนหน้านี้ พรรคว่านเหอในฐานะสำนักที่ใหญ่ที่สุดในแดนกลาง ก็ถูกวังเซียวเหยาบีบบังคับเช่นเดียวกัน โดยให้เขาเป็นแกนนำในการตัดขาดความสัมพันธ์กับสำนักเทียนหลิง

ทว่าต่างจากเยี่ยนไป๋ล่างที่เลือกวังเซียวเหยาโดยไม่ต้องคิด และมัวแต่ปวดหัวว่าจะใช้วิธีไหนในการตัดขาดความสัมพันธ์ให้เสียน้อยที่สุด จางหงจิ่งไม่ได้อยากเลือกข้างเลย