บทที่ 113 ธรรมเนียม (2)

บทที่ 113 ธรรมเนียม (2)

"แต่ว่า การปล่อยวางไว้ชั่วคราวก็ไม่นับว่าเป็นวิธีที่เลวร้ายนักหรอก" โจวฮุ่ยพูดต่อ "ตอนหนุ่มๆ ข้าเคยรู้สึกว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ด้านค่ายกล เรียนไปก็ไม่มีประสิทธิภาพ ข้าก็เลยไม่ได้ดันทุรังไปจนสุดทาง ไม่ได้เอาอายุขัยของตัวเองไปเป็นเดิมพัน แต่คิดหาทางไปหาทิศทางที่เหมาะสมกับตัวเองมากกว่า หากเจ้ารู้สึกว่ากดดันเกินไป จะลองปล่อยวางไว้ก่อนก็ได้นะ... จริงสิ ที่เจ้ากดดันในครั้งนี้ก็เป็นเพราะเด็กพวกนั้นที่เพิ่งมาใหม่ใช่ไหม? จะให้ข้าไปดุด่าพวกเขาสักหน่อยไหม? โทษฐานที่ทำอะไรพลการ ไม่ยอมฟังคำสั่งของเจ้า?"

"อืม"

"หรือว่าจะจับพวกเขามัดรวมกันแล้วโยนกลับไปหาพ่อของเจ้าดีล่ะ?"

"อืม!"

"ถ้าอย่างนั้นก็ให้มันเด็ดขาดไปเลย ข้าจะประกาศตัดขาดความสัมพันธ์กับพ่อของเจ้า บอกว่าลูกศิษย์ของข้า ข้าดูแลเอง ให้เจ้าตัดขาดความเป็นพ่อลูกกับเขาไปซะ จะได้ไม่ต้องมากังวลเรื่องสืบทอดกิจการตระกูลอีก วันหน้าอยากจะทำอะไรก็ทำ..."

"กะ ก็ไม่ได้ถึงขั้นนั้นสักหน่อย!" หรั่นเติงลนลาน