บทที่ 96 การสำรวจพรรณพืชและสัตว์แห่งสำนักเทียนหลิง (1)

บทที่ 96 การสำรวจพรรณพืชและสัตว์แห่งสำนักเทียนหลิง (1)

ฤดูใบไม้ร่วงของปีนี้ สำนักเทียนหลิงกลับดูเหมือนฤดูใบไม้ผลิที่เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา

ไม่เพียงแต่ศิษย์ใหม่ที่พยายามทำความคุ้นเคยกับชีวิตใหม่ในสำนัก ศิษย์เก่าก็กำลังดิ้นรนเพื่อรับคำชมจากอาจารย์ ในฐานะอาจารย์ของพวกเขา โจวฮุ่ยย่อมไม่อาจเกียจคร้านได้——

ไม่สิ แม้แต่ก่อนหน้านี้ ไม่ว่าจะฤดูกาลไหน โจวฮุ่ยก็ไม่เคยมีช่วงเวลาที่เกียจคร้านเลย ปีนี้เขาก็นับว่าเกียจคร้านลงมาบ้างแล้ว

อย่างน้อยโจวฮุ่ยก็รู้สึกแบบนั้น

หนึ่ง เขาไม่ได้เก็บตัวฝึกบำเพ็ญ สอง เขาไม่ได้บำเพ็ญเพียร ในตอนที่เด็กทุกคนกำลังยุ่งจนหัวหมุน เขากลับยังมีเวลานั่งอยู่ในห้องทำงานเจ้าสำนักของตำหนักปู๋เหยียน เผชิญหน้ากับตารางสอนที่อัดแน่นเต็มกำแพง ครุ่นคิดว่าตนเองยังมีตรงไหนตกหล่นไปบ้าง ในโลกนี้ยังมีพฤติกรรมไหนที่เกียจคร้านไปกว่านี้อีกหรือ?

"ข้ามั่นใจ ข้าต้องลืมเรื่องอะไรไปแน่ๆ" โจวฮุ่ยพึมพำกับตัวเอง