บทที่ 62 ความกตัญญู (1)

บทที่ 62 ความกตัญญู (1)

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา โจวฮุ่ยก็รู้สึกว่าตัวเองไม่มีมืออีกแล้ว

พอกลับถึงถ้ำพำนัก หรั่นเติงก็จุดกำยาน นำน้ำพุวิญญาณสำหรับล้างมือมาให้ ลู่ซูล่งจัดวางเบาะรองนั่ง นั่งอยู่หน้าเตาต้มชา เริ่มต้มชา; นั่งสมาธิเสร็จ โม่เปยก็เตรียมเสื้อผ้าที่อบกำยานวิญญาณไว้ให้ โม่สี่ก็ยกอาหารวิญญาณที่คัดสรรมาอย่างดีมาถวาย; พออยากจะแช่น้ำพุวิญญาณ ชวีเชียนซิงก็ถือผ้าเช็ดตัวเฝ้าอยู่ข้างบ่อน้ำพุ อวี่เหวินเซวียนยังยกสุราวิญญาณมาให้อีก

เห็นทีมงานแบบนี้ ได้ยินมาว่ายังต้องแย่งชิงตำแหน่งกันมาด้วยนะ