บทที่ 24 กฎแห่งความสุขในการสอบ

บทที่ 24 กฎแห่งความสุขในการสอบ

"ซือจุน ข้อสอบครั้งนี้รู้สึกแตกต่างจากที่พวกเราทำครั้งก่อนอย่างสิ้นเชิงเลยนะเจ้าคะ?" หรั่นเติงพลิกดูข้อสอบพลางเอ่ยขึ้น

นอกเหนือจากศิษย์พี่ใหญ่อวี่เหวินเซวียนแล้ว ผู้ที่ได้รับสิทธิพิเศษจากโจวฮุ่ยให้งดเว้นการสอบ และได้รับหน้าที่ต้อนรับแขก ก็คือศิษย์คนที่สามหรั่นเติงและศิษย์คนที่ห้าลู่ซูล่ง เดิมทีพวกเขาควรจะพาพวกเหอยงไปยังตำหนักหลักของสำนักเทียนหลิงอย่างตำหนักซวีหวย ลู่ซูล่งกับโม่เปยเตรียมงานเลี้ยงไว้ที่นั่นตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อนแล้ว เพียงแต่ถูกอวี่เหวินเซวียนสอดแทรกเข้ามากลางปล้อง พวกเขาจึงยังคงมาอยู่ที่ตำหนักปู๋เหยียน

โจวฮุ่ยยึดคติที่ว่า "ไหน ๆ ก็มาแล้ว" จึงแจกข้อสอบให้ศิษย์ทั้งสามคนไปทำคนละชุดด้วย แม้จะไม่ได้นำไปคิดคะแนน แต่ก็สามารถดูระดับความสามารถคร่าว ๆ ของพวกเขาได้ ว่ามีความก้าวหน้าขึ้นบ้างหรือไม่

อืม ตอนนี้สามารถยืนยันได้แล้วว่า อวี่เหวินเซวียนไม่มีความก้าวหน้าขึ้นเลยอย่างแน่นอน ไม่เพียงแต่ไม่มีความก้าวหน้า แต่ดูเหมือนจะถอยหลังลงคลองเสียด้วยซ้ำ

ต่อให้เป็นศิษย์ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นเลี่ยนฉี ก็ไม่มีทางตอบโจทย์ที่ถามว่า "ยาอายุวัฒนะชนิดใดเหมาะสำหรับการจู้จี" เป็น "ยาเลี่ยนฉี" หรอกนะ ไม่ไหว ยิ่งดูก็ยิ่งปวดหัว รู้สึกเหมือนอาการบาดเจ็บจากทัณฑ์สวรรค์กำลังจะกำเริบขึ้นมาเลย