บทที่ 22 คำขออันแสนประหลาด

บทที่ 22 คำขออันแสนประหลาด

"แขกท่านนี้ต้องการจะเข้าร่วมการสอบงั้นหรือ?"

โจวฮุ่ยเลิกคิ้วขึ้น

ต่อให้เป็นถึงราชาสายปั่น เขาก็ไม่เคยทำเรื่องอย่างการวิ่งไปโรงเรียนข้าง ๆ แล้วขอเข้าร่วมการสอบปลายภาคของคนอื่นมาก่อน เรื่องนี้ทำให้เซียนจุนปู๋เจวี้ยนอดไม่ได้ที่จะมองแขกผู้มาเยือนในครั้งนี้เพิ่มอีกหลายตา

เหอยงและซูซินกำลังยืนอยู่อย่างนอบน้อมที่เบื้องล่างบันไดหยกของตำหนักปู๋เหยียน

ต่อให้เป็นซูซินที่เย่อหยิ่งเอาแต่ใจ เมื่ออยู่ต่อหน้าเซียนจุนปู๋เจวี้ยน ก็ยังทำหน้าตาน่ารักว่านอนสอนง่าย

——ก็อย่างที่ซูซินอ้างนั่นแหละ เขามีประสบการณ์ในการรับมือกับผู้ยิ่งใหญ่ระดับขั้นตู้เจี๋ยเป็นอย่างมาก

สรุปก็คือ มองไม่ออกเลยว่าเด็กคนนี้จะมีความทะเยอทะยานในการไปพิชิตโรงเรียนข้าง ๆ

โจวฮุ่ยตระหนักได้ในพริบตาว่าใครคือตัวการสำคัญ จึงถลึงตามองอวี่เหวินเซวียน ศิษย์พี่ใหญ่ที่กำลังทำหน้าตาใสซื่อบริสุทธิ์

ไม่ควรคิดว่ามีแขกมาเยือนแล้วปล่อยเจ้านี่ลงมา เพียงเพราะรู้สึกว่าการแขวนเจ้านี่ไว้บนประตูภูเขามันดูไม่งามเลยจริง ๆ!