บทที่ 1 ผู้ใดเล่าตื่นจากมหาห้วงนิทราเป็นคนแรก (1)

บทที่ 1 ผู้ใดเล่าตื่นจากมหาห้วงนิทราเป็นคนแรก (1)

ทัณฑ์สวรรค์เพิ่งผ่านพ้นไป

เมฆสายฟ้าสีม่วงแดงยังสลายไปไม่หมด เทือกเขาสีดำทะมึนแผ่กลิ่นอายความชื้น ท้องฟ้าสีเทามีเศษหยกแตกหักร่วงหล่นกระจัดกระจาย ทว่าเหนือเทือกเขาใต้ชั้นเมฆนั้น แม้แท่นหยกจะโอนเอนเจียนถล่ม แต่ก็ยังคงตั้งตระหง่านอยู่

ประกายกระบี่หลายสายพุ่งตรงไปยังแท่นหยก นั่นคือเหล่าศิษย์สำนักเทียนหลิงที่เข้ามาตรวจดูสถานการณ์

แต่พวกเขากลับไม่กล้าขึ้นไปบนแท่นหยกจริง ๆ ทำได้เพียงเดินวนเวียนอยู่รอบนอก ชะเง้อมองไปยังกึ่งกลางแท่นหยก

ผู้ผ่านด่านทัณฑ์สวรรค์กำลังนั่งตัวตรงอยู่ตรงนั้น

รูปลักษณ์ภายนอกของเขาดูไม่ต่างจากเซียนแล้ว คิ้วดุจภูเขาห่างไกล ผิวพรรณดั่งหยกอ่อนนุ่ม ทว่าเสื้อผ้าบนร่างกลับแหลกเหลวขาดวิ่นไม่ต่างจากแท่นหยกเบื้องล่าง โชคดีที่เส้นผมยาวสีเงินยวงประดุจเกล็ดน้ำค้างแข็งทิ้งตัวลงจากบ่า ช่วยปกปิดร่างกายไว้ได้กว่าครึ่ง