เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 244 ล้อเล่น (3)
ท้ายที่สุดแล้วคนที่มาที่นี่ ก็มาเพราะมหกรรมวิชาเซียน จะยอมให้เผ่ามารมาโอ้อวดบารมีได้อย่างไรกัน:
“แค่เผ่ามารกระจอก ๆ กลับกล้ามาพูดจาโอ้อวดไม่รู้จักอายอยู่ที่นี่เชียวหรือ!”
“ให้ข้าจัดการเจ้าเอง!”
ชายฉกรรจ์ศีรษะล้านคนหนึ่งตะโกนก้องแล้วกระโดดขึ้นไปบนลานประลอง ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็เงื้อง้าวในมือฟาดเข้าใส่เนี่ยถงจื่อ
เนี่ยถงจื่อหัวเราะคิกคัก
เขาไม่หลบและไม่ซ่อน เห็นเพียงหมอกดำรอบกายที่พุ่งเข้าใส่ชายฉกรรจ์ผู้นั้น และกลืนกินอีกฝ่ายไปในชั่วพริบตา
ชายฉกรรจ์หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ส่วนหมอกดำก็มีขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิม
“อะไรกัน มีฝีมือแค่นี้เองหรือ?” เนี่ยถงจื่อหัวเราะร่วน แล้วหันไปพูดกับผู้ดำเนินรายการอีกว่า: “มาทีละคนมันช้าเกินไป มิสู้ให้พวกมันเข้ามาพร้อมกันเลยดีกว่า!”
ผู้ชมที่อยู่ตรงระเบียงทางเดินแต่เดิมยังไม่ทันตั้งตัวกับการหายตัวไปของชายฉกรรจ์ผู้นั้น แต่เมื่อได้ยินคำพูดนี้ก็โมโหขึ้นมาทันที: