กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237 ระบายดีกว่าสกัดกั้น (2)
สรุปก็คือ ถ้าไม่มีเส้นเลือดในสมองตีบมาสักสิบปี ก็คงทำเรื่องใช้ศิลาวิญญาณสร้างพระราชวังออกมาไม่ได้จริง ๆ นั่นแหละ
โม่สี่อดไม่ได้ที่จะมองชิงหยางชิงอวี่ด้วยสีหน้าที่ยากจะอธิบายได้: “ข้าคิดว่าสไตล์ของคฤหาสน์เฉียนกู่จะค่อนข้าง... สุขุมนุ่มลึกกว่านี้เสียอีก?” ไม่รู้สึกว่าการใช้ศิลาวิญญาณสร้างแดนลับมันดูเป็นพวกเศรษฐีใหม่เกินไปหน่อยหรือ?
รสนิยมความงามของชิงอวี่อันที่จริงก็ไม่ค่อยยอมรับเจ้านี่เท่าไหร่นัก แต่ในเมื่อเกี่ยวข้องกับบ้านเกิดของตัวเอง นางย่อมไม่ยอมให้คนนอกมาดูถูกอย่างแน่นอน
ชิงอวี่อธิบายว่า: “ไม่เกี่ยวกับสไตล์หรอก แดนลับแห่งนี้แต่เดิมก็คือสายแร่สายหนึ่งอยู่แล้ว”
“?”