เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235 ความยึดติด (3)
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ เจ้าคฤหาสน์ชิงหยางก็รำพึงรำพันกับตัวเองว่า: “ใช่แล้ว พรสวรรค์ดาวเหวินชวีคือสิ่งที่สวรรค์ประทานมาให้ ต่อให้ไม่ได้บำเพ็ญเพียร ขอเพียงสะสมบุญกุศลจนเต็มเปี่ยม ก็สามารถเหินสู่เซียนได้อย่างราบรื่น... แต่นั่นมันเรื่องเมื่อนานมาแล้วนี่นา พรสวรรค์ดาวเหวินชวีในปัจจุบัน น่าจะถูกตัดขาดจากเส้นทางเหินสู่เซียนไปอย่างสิ้นเชิงแล้วไม่ใช่หรือ?”
“...ท่านจะพูดแบบนั้นก็ได้” โจวฮุ่ยพยักหน้าอย่างลังเล แต่ส่วนตัวเขาไม่ค่อยเชื่อเรื่องนี้เท่าไหร่นัก ถึงอย่างไรการบำเพ็ญเพียรก็คือการฝืนลิขิตฟ้าเพื่อเปลี่ยนชะตา ไยต้องไปสนใจด้วยเล่าว่าชะตากรรมแต่เดิมนั้นเป็นเช่นไร? จะบอกว่าแต่เดิมดาวเหวินชวีสามารถเหินสู่เซียนได้ แต่เป็นเพราะเปลี่ยนชะตา จึงไม่สามารถเหินสู่เซียนได้งั้นหรือ?