เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224 นักเรียนแลกเปลี่ยน (1)
ตอนที่ชิงหยางชิงอวี่รู้ว่าตัวเองกลายเป็น “นักเรียนแลกเปลี่ยน” นางรู้สึกประหลาดใจมาก
นางนึกว่าช่วงหลายวันนี้ยอดบรรพชนของนางจะยุ่งอยู่กับเรื่องมหกรรมวิชาเซียน ไม่คิดเลยว่ายังอุตส่าห์หาโอกาสไปศึกษาต่อมาให้นางได้อีก
“แบบนี้ก็ดีมากไม่ใช่หรือเจ้าคะ คุณหนู” สาวใช้ที่คอยปรนนิบัติชิงหยางชิงอวี่หัวเราะ “ระดับการฝึกตนของท่านเซียนจุนปู๋เจวี้ยนสูงกว่าท่านเจ้าคฤหาสน์เสียอีก ท่านย่อมสามารถตอบคำถามของท่านได้แน่เจ้าค่ะ อีกอย่างได้ยินมาว่าหอตำราของสำนักเทียนหลิงก็ไม่ด้อยไปกว่านครบนฟ้าเลย ท่านไม่ต้องแต่งงานไปแดนเหนือ ก็สามารถอ่านตำราที่ท่านต้องการได้แล้ว”
รู้อยู่แล้วว่าพวกเจ้าต้องพูดแบบนี้
ว่าแล้วเชียว สิ่งที่เรียกว่า “การเรียนการสอนแบบแลกเปลี่ยน” จะต้องเป็นข้ออ้างที่ยอดบรรพชนคิดขึ้นมาเพื่อขัดขวางไม่ให้นางไปแดนเหนืออีกแน่ ๆ! เหมือนกับเรื่อง “การดูตัว” ก่อนหน้านี้นั่นแหละ
ชิงหยางชิงอวี่คิดอย่างปวดหัว
ช่วงหลายวันนี้ ชิงหยางชิงอวี่ผ่านการดูตัวมาไม่ต่ำกว่าร้อยครั้งแล้ว