เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 ยังไม่ได้เกิดมา (2)
ปากของเขาขยับไปเองอย่างควบคุมไม่อยู่: “ดูเหมือนจะขาดความน่าสนใจไปหน่อยบางทีข้าอาจจะเปลี่ยนมุมมองนำเสนอใหม่เพิ่มวิธีการบำเพ็ญเพียรที่นำไปใช้ได้จริงให้มากขึ้นน่าจะดีกว่า...”
ท่านผู้นี้มีความกระตือรือร้นทางวิชาการจริง ๆ ด้วย!
โจวฮุ่ยคิดในใจด้วยความชื่นชม
เขายังคิดว่าผู้บำเพ็ญเพียรขั้นต้าเฉิงไม่น่าจะสนใจมาเล่นสนุกกับพวกรุ่นเยาว์เสียอีก——ดังนั้นเจ้าคฤหาสน์ชิงหยางเดาไม่ผิด โจวฮุ่ยในตอนแรกเพียงแค่กะจะใช้เขาเป็นจุดขายเพื่อดึงดูดความสนใจเท่านั้น ท้ายที่สุดแล้วเขาจะไปบังคับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นต้าเฉิงสองคนให้มาเขียนบทความวิชาการได้อย่างไรกัน!
เพียงแต่ความเร็วในการพูดนี้ออกจะเร็วไปสักหน่อย แถมยังมีนิสัยพูดไม่เว้นวรรคที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ท่านผู้นี้เวลาสั่งสอนศิษย์ก็ใช้ความเร็วระดับนี้ด้วยหรือ? ถ้าอย่างนั้นความสามารถในการเรียนรู้ของศิษย์คฤหาสน์เฉียนกู่ก็คงจะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว