กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 215 เรื่องเน่าเหม็นของบ้านข้าง ๆ (3)
เซี่ยปิงคิดในใจ แต่นางไม่ได้ผลีผลามเอ่ยปากถามออกไป เพียงแค่นำวิญญาณอสูรในส่วนนั้นบรรจุลงในกล่องเก็บวิญญาณอสูรโดยเฉพาะ: “ฝูงแมลงของข้าจะมีพลังรบค่อนข้างสูงเมื่ออยู่ในสภาวะหิวโหย รอให้จบเรื่องก่อนค่อยให้พวกมันกินก็แล้วกัน”
ศิษย์คนอื่น ๆ ไม่ทันสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ ท้ายที่สุดแล้วสัตว์เลี้ยงวิญญาณของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป ต่างคนต่างก็มีแนวทางการเลี้ยงดูของตนเอง
กลับเป็นเซี่ยปิงเสียเองที่หยั่งเชิงถามคนอื่น ๆ สองสามประโยคเกี่ยวกับเรื่องวิชาอาคม หลังจากที่จับสังเกตอะไรบางอย่างได้