กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 198 เก่งขนาดนี้ หยางเฉินเลยไม่มีเวลาว่าง
“โง่จริง!”
ชายชราผิวขาวถลึงตาใส่อัลเลน ก่อนจะสะบัดแขนเสื้อเดินจากไป
ดูท่าเขาจะโมโหเข้าแล้ว?
อัลเลนมองตามหลังพ่อที่เดินจากไป คำพูดเมื่อครู่ยังดังก้องอยู่ในหัวจนเขาอึ้งพูดไม่ออก
นี่มัน...
จู่ ๆ เขาก็เริ่มคิดขึ้นมา
‘เรามองหยางเฉินง่ายเกินไปหรือเปล่า?’
‘แล้วที่อีกฝ่ายไม่เห็นคุณปู่เกรซอยู่ในสายตา’
‘ก็คงไม่ได้เป็นเพราะความอวดดีอย่างเดียวสินะ!’