เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419
"จี้ต้าเพ่า ขึ้นห้องไปนอนกัน?"
"ได้—" จี้จิ่นโจวลากเสียงยาวอย่างเกียจคร้าน ในจังหวะที่กวนอวี๋ลุกขึ้นยืนรอเขา เจ้าตัวก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกมาตามสัญชาตญาณเพื่อรอให้เธอช่วยดึง "เธอช่วยดึงฉันหน่อยสิ"
ลี่ถิงหนานไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลย พี่ชายที่ไร้ความละอายของเขาคนนั้น เสียงจะดัดให้มันอ้อนกว่านี้หน่อยได้ไหม?
"ได้ ๆ ๆ ดึงก็ดึง" กวนอวี๋ตามใจดึงมือเขา แล้วออกแรงดึงคนลุกขึ้นมาจากพื้นรวดเดียว
จี้จิ่นโจวยังไม่ทันยืนทรงตัวให้ดี ร่างทั้งร่างก็ทาบทับลงมาด้านหลังเธอราวกับไม่มีกระดูก เอาแก้มที่กำลังร้อนผ่าวของตัวเองไปถูไถกับแก้มที่เย็นเฉียบของเธอ "ฉันเหมือนจะเมานิดหน่อยแล้วล่ะ"
ลี่ถิงหนาน: "..."
เขาไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกนี้ยังไง จะอ้วกก็อ้วกไม่ออก กลืนก็กลืนไม่ลง ติดอยู่ตรงกลางขึ้นไม่ได้ลงไม่ได้ สรุปก็คือ
ทรมานมาก