กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 397
กวนอวี๋และจี้ไป่ถางส่งมอบของขวัญเรียบร้อย เดินอ้อมเจ้าของบ้านที่กำลังยืนอึดอัด ถอดรองเท้าที่หน้าประตูแล้วเดินส่งเสียงทักทายเข้ามาด้านใน
"ไป๋อิง ไป๋อิงจ๋า อิงซี่ อยู่ไหนกันคะเนี่ย พวกเราเอาของฝากมาเยี่ยมเธอแล้วนะ"
หร่วนไป๋อิง "..."
ใครอนุญาตให้พวกเธอเรียกเธอว่าอิงซี่กันล่ะ! ดูเหมือนพวกเธอจะยังไม่ได้สนิทกันถึงขั้นนั้นสักหน่อย!
จี้ไป่ถางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหร่วนไป๋อิง ใช้นิ้วจิ้มข้อเท้าของเธอเบา ๆ อย่างระมัดระวัง "เป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นหรือยัง"
หร่วนไป๋อิงปรับท่านั่งของตัวเองอย่างไม่เป็นธรรมชาติ โยนหมอนอิงไปไว้ด้านข้าง สะบัดผมของตัวเองเบา ๆ แล้วกอดอกเชิดคางขึ้นอย่างหยิ่งทะนง "พวกเธอมาทำไมเนี่ย"