กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347
"ไม่เป็นไรค่ะ" กวนอวี๋ส่ายหน้าด้วยความมีพิรุธ
"หน้าของเธอไปโดนอะไรมาทำไมถึงเป็นแบบนี้" จี้ไป่ถางเข้ามาใกล้ด้วยความเป็นห่วง
เมื่อครู่เกือบจะโดนเธอจับได้คาหนังคาเขาที่กอดกันอยู่พอดี กวนอวี๋เบือนหน้าหนีทำตัวมีพิรุธสุดขีด "เปล่าสักหน่อย หน้าไม่ได้แดงมากเสียหน่อย บางทีอาจจะเพราะอากาศร้อนเกินไปก็ได้มั้ง"
"ใครบอกว่าเธอหน้าแดงกันเล่า" จี้ไป่ถางหยิบกระเป๋าขึ้นมา แล้วหยิบกระดาษเปียกชื้นแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋าใบเล็กมาคลี่ออก บรรจงเช็ดเบา ๆ บนใบหน้าของเธอ ก่อนจะโชว์กระดาษเปียกที่สกปรกมอมแมมให้ดู
"ทำไมถึงมีแต่โคลนล่ะ... ไปขโมยสุนัขมาเหรอไง"
กวนอวี๋รับกระดาษเปียกมาเช็ดหน้าด้วยตัวเอง "ก็แค่เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยเท่านั้นแหละ ทำให้พวกเธอต้องวิ่งวุ่นกันฟรี ๆ เลย"