กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 340
"งั้นเราออกไปเดินเล่นกันหน่อยไหม" กูหลีจิ้งเอียงคอมองกวนอวี๋เพื่อขอความคิดเห็น
ลี่ถิงหนานโพล่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน "ตกหมอนก็ไปจัดกระดูกซะสิ"
กวนอวี๋ค้อนใส่เขาหนึ่งวง ก่อนจะส่งยิ้มพยักหน้าให้กูหลีจิ้ง "เอาสิคะ"
ลี่ถิงหนานหลับตาลง ทนมองต่อไปไม่ไหว "สวรรค์เอ้ย ช่วยดูคู่ชายหญิงน่ารังเกียจคู่นี้ที"
ตอนที่ทั้งสองคนเดินเคียงคู่กันมาถึงด้านนอกโฮมสเตย์ บรรดานักท่องเที่ยวที่มาชมงานนิทรรศการก็ทยอยวิ่งกรูเข้ามา "ข้างนอกฝนตกแล้ว"
"ฝนตกหนักจังเลย"
"พยากรณ์อากาศก็ไม่ได้บอกนี่นาว่าวันนี้ฝนจะตก"
กวนอวี๋เอียงคอหันไปมองกูหลีจิ้งพร้อมกับยักไหล่ "ดูท่าจะออกไปไม่ได้แล้วล่ะค่ะ"
ลี่ถิงหนานอดหัวเราะไม่ได้ "ฟ้ามีตาจริง ๆ"