เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 333
"อย่าตามฉันมา" จี้จิ่นโจวขมวดคิ้ว เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น
"คุณพูดว่าอะไรนะ" กวนอวี๋นั่งอยู่ด้านใน เสียงของเขาถูกเสียงลมยามค่ำคืนพัดกลบจนฟังไม่ค่อยชัด
"ฉันบอกว่า อย่า—"
เขาเพิ่งจะอ้าปากห้ามไม่ให้เธอตามมา กวนอวี๋ก็เหยียบคันเร่งเสียแล้ว กันชนหน้ารถกระแทกเข้ากับข้อพับเข่าของเขาพอดี โชคดีที่รถเคลื่อนมาช้า เขาจึงอาศัยจังหวะนั้นหย่อนตัวลงนั่งบนรถได้อย่างพอดิบพอดี
จี้จิ่นโจวที่จู่ ๆ ก็มานั่งอยู่บนฝากระโปรงหน้ารถ "..."
กวนอวี๋ยื่นตัวออกมาจากหน้าต่างรถ "สวัสดีค่ะ เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ"
"..." จี้จิ่นโจวสูดหายใจเข้าลึก ๆ "ฉันบอกว่าอย่าตามฉันมา"
"งั้นคุณก็อย่ามานั่งรถฉันสิ" กวนอวี๋กะพริบตาปริบ ๆ
จี้จิ่นโจวกระโดดลงจากฝากระโปรงรถอย่างไม่สะทกสะท้าน ปัดขากางเกงไปสองสามที "อย่าตามฉันมา ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียวสักพัก คุณ... ขับรถระวัง ๆ ถึงบ้านแล้วส่งข้อความมาบอกฉันด้วย"