กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312
สี่คนมาถึงโรงแรมจี้เย่ว์เพื่อกินอาหาร พนักงานเสิร์ฟยกเมนูมาและยืนรออยู่อย่างเงียบ ๆ
กวนอวี๋กับผู้ช่วยกู้สุมหัวดูกันด้วยความสนใจ ปรึกษากันว่าจะกินอะไรดี ส่วนจี้จิ่นโจวปรายตามองรอบ ๆ อย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะรู้สึกได้ถึงสายตาร้อนแรงคู่หนึ่งที่พุ่งตรงมายังใบหน้าของเขา
เขาหันมองตามสายตานั้นไป ปะทะเข้ากับดวงตาที่เย็นชาถึงขีดสุดและเต็มไปด้วยความอาฆาตคู่นั้น ราวกับสุนัขป่าในฤดูหนาว
จี้จิ่นโจวยิ้มเยาะในใจ ไม่คิดจะแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นเลยสินะ?
เขาสู้สายตากลับไปอย่างไม่เกรงกลัว แววตาลอบประกายความท้าทาย
สายตาของคนทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ กลิ่นอายดินปืนแทบพุ่งทะยานเสียดฟ้า พนักงานเสิร์ฟยืนมองจนเหงื่อกาฬไหลท่วม ทำได้เพียงก้มหน้ามองปลายเท้าของตัวเอง