กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 293
พวกเขาสองคนเดินทอดน่องอยู่บนชายหาดที่ถูกอาบไล้ด้วยแสงจันทร์ ตากล้องรู้ความอย่างยิ่งจึงไม่ได้เข้าไปรบกวน ทิ้งระยะห่างจากพวกเขาออกไปหลายสิบก้าว
กวนอวี๋สายตาดี มองเห็นผู้ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินออกมาจากบ้านไม้หลังข้าง ๆ มือข้างหนึ่งดึงรั้งขอบกางเกงไว้ เดินหาต้นไม้ใหญ่สักต้นแล้วหันหลังให้
"ต้นไม้สวยออกปานนั้น แท้ ๆ แต่กลับมาฉี่เรี่ยราด" กวนอวี๋ทำปากยื่น "เป็นตาแก่ที่แย่จริง ๆ เลย"
"เธออยากจัดการยังไงล่ะ" จี้จิ่นโจวมองเธอ
"สั่งคนตัดทิ้งสิ" เธอตอบอย่างฉาดฉาน
จี้จิ่นโจวเซถลาเกือบจะล้มคว่ำลงบนพื้นทราย ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย "เธอจะทำอะไรนะ"
"ก็ต้องตัดทิ้งสิ ใครจะไปยอมให้คนอื่นมาเห็นของแบบนั้นกันเล่า" กวนอวี๋ทำหน้ามึนงง