กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 289
ทั้งสองคนปีนบันไดไม้ขึ้นไปอย่างเก้ ๆ กัง ๆ จี้จิ่นโจวด้านล่างช่วยประคองชายกระโปรงให้เธอ แล้วค่อย ๆ ปีนตามขึ้นมาอย่างระมัดระวัง
กวนอวี๋ขึ้นมาถึงข้างบนก่อน อดไม่ได้ที่จะอุทานชมออกมาเบา ๆ "ว้าว ไม่เลวเลยนี่นา"
จี้จิ่นโจวที่ยังอยู่กลางบันไดหูผึ่งขึ้นมาเล็กน้อย หรือว่าชั้นล่างจะดูทรุดโทรมไปหน่อย แต่ข้างบนกลับซ่อนความวิเศษไว้อย่างนั้นหรือ?
กวนอวี๋ยื่นมือเข้าไปช่วยดึงเขาขึ้นมา
พอจี้จิ่นโจวขึ้นมาถึงแล้ว เขาก็พินิจมองสภาพแวดล้อมแวบหนึ่งด้วยสีหน้าอธิบายยาก "ตรงไหนมันไม่เลวกันล่ะเนี่ย"
กวาดสายตาไปทั่วชั้นสอง มีเพียงโต๊ะเก้าอี้ไม้กับตู้ที่โดนแมลงแทะเตียงไม้ไผ่ใบหนึ่ง และมีแค่นั้นจริง ๆ
ส่วนห้องครัวที่คับแคบและเล็กจิ๋วนั้น ทั้งสองคนแทบไม่ได้ชายตามองด้วยซ้ำ