กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 285
ผู้ช่วยกู้นั่งเก้าอี้ทำงานอย่างสบายอารมณ์เพื่อรอเวลาน้ำชาช่วงบ่าย โทรศัพท์มือถือสั่นขึ้นมาวูบหนึ่ง เขาจึงก้มหน้าลงดู เป็นคู่หูยามอู้ส่งข้อความมาหา
【ไอ้หนุ่มน่าสังเวช】: กำลังประชุมอยู่ที่ห้องประชุมใหญ่ชั้นสิบเอ็ด ร้อนชะมัดเลยวันนี้
【กู้อวิ๋น】: นึกว่าฉันคิดไปเองคนเดียวซะอีก นึกว่าโดนความมีเสน่ห์ของตัวเองแผดเผาซะอีกนะเนี่ย
【ไอ้หนุ่มน่าสังเวช】: แกเพี้ยนไปแล้วเหรอ/.บนตา, แอร์ตรงห้องทำงานพนักงานตั้งแต่ชั้นสิบขึ้นไปปิดซ่อมบำรุงต่างหากล่ะ
【กู้อวิ๋น】: แกต่างหากที่เพี้ยน
ผู้ช่วยกู้อย่างไม่สบอารมณ์ ปัดหน้าจอขึ้นด้านบนเพื่อสลับไปหน้าหลังบ้าน แล้วปัดนิ้วปิดหน้าต่างแชทกับอีกฝ่ายทิ้งไป
พูดจาภาษาอะไรเนี่ย