เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 275
จี้จิ่นโจวต่อสายหาจี้หลิงเหิงทันที ปลายสายปล่อยให้เสียงดังอยู่ตั้งนานกว่าจะยอมรับ พร้อมกับน้ำเสียงที่ยังสะลึมสะลือนอนไม่เต็มอิ่ม "ฮัลโหล?"
"ตอนนี้ว่างไหม มานี่หน่อย" จี้จิ่นโจวเข้าประเด็นทันที
"ได้โปรดเถอะพี่ชาย นายไม่มีชีวิตยามค่ำคืน แต่คนอื่นเขามีนะ" จี้หลิงเหิงหาวหวอดหนึ่งทีแล้วเหลือบมองนาฬิกา "นี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย?"
"ชีวิตยามค่ำคืนของนาย คงไม่ใช่การโดนปฏิเสธจนเข้าบ้านไม่ได้ แล้วต้องนอนเฝ้าห้องอยู่คนเดียวหรอกนะ?"
เขาโดนจี้จุดอ่อนเข้าเต็มเปียก "……ไม่มีอะไรแล้วงั้นฉันวางก่อนนะ"
"เดี๋ยวก่อน" น้ำเสียงของจี้จิ่นโจวเฉื่อยชาและแฝงไปด้วยความน่าเกรงขามในฐานะพี่ชาย ทำให้จี้หลิงเหิงชะงักการกระทำลงอย่างไม่รักดี
เขาทุบขาตัวเองด้วยความเจ็บใจและแค้นเคือง ทำไมต้องเชื่อมือง่ายขนาดนี้ด้วยนะ!
"มาเดี๋ยวนี้"