เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 265
"ลุงอะไรกัน เรียกพี่สิ" ผู้ช่วยกู้อธิบายแก้ไข
"คุณลุง" ลี่สิงเป่ยยังคงดื้อรั้น
"ช่างเถอะ เป็นลุงก็ลุง" ผู้ช่วยกู้ปลอบใจตัวเอง "ลุงหล่อก็ฮอตเหมือนกันนะ"
"เด็กน้อย บ้านเธออยู่ไหน? รู้เบอร์โทรศัพท์พ่อแม่ไหม? ทำไมเธอถึงเรียกแม่ฉันว่าแม่ล่ะ?" เซี่ยซูฮุยกล่าวด้วยความห่วงใยพรางช่วยจัดผ้าห่มให้เขา
"แม่ครับ เขาอายุสิบเจ็ดสิบแปดปีแล้ว ไม่ใช่เจ็ดแปดขวบ น้ำเสียงเอาใจเด็กแบบนี้ของแม่นี่มันอะไรกันเนี่ย?" จี้จิ่นโจวขี้เกียจจะบ่น
"ก็แม่นี่นา" ลี่สิงเป่ยคิดทบทวนดูครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยเรียกกวนอวี๋เสียงเบา "พี่สาว"
กวนอวี๋ก้มตัวลงมองตรงเข้าไปในดวงตาของเขา พยายามใช้แววตาคู่นั้นสำรวจว่าเขาความจำเสื่อมจริง ๆ หรือเปล่า "เธอ มองตาฉันสิ"
ในนิยายต้นฉบับบรรยายไว้ว่าลี่สิงเป่ยทำตัวเจ้าเล่ห์กะล่อน เพื่อบรรลุเป้าหมายไม่เลือกวิธีการ นี่คงไม่ใช่แผนการอะไรของเขาหรอกนะ?